Καθώς η ψηφιακή οικονομία εξελίσσεται, εμφανίζονται νέες μορφές ψηφιακού χρήματος που διαφέρουν σημαντικά από τα παραδοσιακά κρυπτονομίσματα.
Δύο από τις σημαντικότερες εξελίξεις είναι το ψηφιακό ευρώ και τα stablecoins. Και τα δύο αξιοποιούν τις δυνατότητες της ψηφιακής τεχνολογίας, όμως δημιουργήθηκαν για διαφορετικούς σκοπούς και λειτουργούν με διαφορετικό τρόπο.
Η κατανόηση αυτών των διαφορών είναι σημαντική, καθώς οι εξελίξεις αυτές αναμένεται να επηρεάσουν σταδιακά τον τρόπο με τον οποίο πραγματοποιούμε τις ψηφιακές πληρωμές.
Το ψηφιακό ευρώ είναι μια πιθανή νέα ψηφιακή μορφή του ευρώ που εξετάζεται από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ).
Ανήκει στην κατηγορία των Ψηφιακών Νομισμάτων Κεντρικών Τραπεζών (Central Bank Digital Currencies – CBDCs).
Σε αντίθεση με τα κρυπτονομίσματα, το ψηφιακό ευρώ:
- θα εκδίδεται από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα,
- θα αποτελεί νόμιμο χρήμα,
- θα έχει σταθερή αξία, όπως και τα μετρητά σε ευρώ.
Το ψηφιακό ευρώ σχεδιάζεται ώστε:
- να συμπληρώνει και όχι να αντικαθιστά τα μετρητά,
- να αποτελεί έναν ασφαλή τρόπο πραγματοποίησης ψηφιακών πληρωμών,
- να διατηρεί την πρόσβαση των πολιτών σε δημόσιο χρήμα στην ψηφιακή εποχή,
- να ενισχύει την αποτελεσματικότητα και την ανθεκτικότητα του ευρωπαϊκού συστήματος πληρωμών.
💡 Το ψηφιακό ευρώ δεν αποτελεί κρυπτονόμισμα. Πρόκειται για μια πιθανή ψηφιακή μορφή του ίδιου του ευρώ.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι η μόνη που εξετάζει την ανάπτυξη ψηφιακού νομίσματος.
Αντίστοιχες πρωτοβουλίες έχουν αναπτυχθεί και σε άλλες χώρες, όπως:
- η Σουηδία με το πιλοτικό e-krona,
- η Κίνα με το ψηφιακό γουάν,
- η Νιγηρία με το eNaira.
Οι προσπάθειες αυτές δείχνουν ότι πολλές κεντρικές τράπεζες προετοιμάζονται για ένα ολοένα και πιο ψηφιακό χρηματοοικονομικό περιβάλλον.
Τα stablecoins αποτελούν μια διαφορετική μορφή ψηφιακού χρήματος.
Στόχος τους είναι να διατηρούν σχετικά σταθερή αξία, επειδή συνδέονται συνήθως με:
- ένα παραδοσιακό νόμισμα, όπως το ευρώ ή το δολάριο,
- ή άλλα περιουσιακά στοιχεία.
Έτσι επιδιώκουν να περιορίσουν τις μεγάλες διακυμάνσεις που χαρακτηρίζουν πολλά κρυπτονομίσματα.
Για τον λόγο αυτό χρησιμοποιούνται συχνά:
- σε ψηφιακές πληρωμές,
- σε μεταφορές χρημάτων,
- σε εφαρμογές Αποκεντρωμένης Χρηματοοικονομικής (DeFi).
Η σημαντικότερη διαφορά είναι ποιος τα εκδίδει.
Το ψηφιακό ευρώ:
- θα εκδίδεται από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα,
- θα αποτελεί δημόσιο χρήμα.
Τα περισσότερα stablecoins:
- εκδίδονται από ιδιωτικές εταιρείες,
- δεν υποστηρίζονται από κεντρικές τράπεζες.
Αυτό σημαίνει ότι το επίπεδο προστασίας και εποπτείας μπορεί να διαφέρει σημαντικά.
Παρότι τα stablecoins επιδιώκουν να διατηρούν σταθερή αξία, εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικοί κίνδυνοι.
Για παράδειγμα:
- ορισμένα μπορεί να μην υποστηρίζονται από επαρκή αποθεματικά,
- το επίπεδο εποπτείας διαφέρει ανάλογα με τη χώρα,
- η ευρεία χρήση τους θα μπορούσε να δημιουργήσει προκλήσεις για τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα και τη νομισματική πολιτική.
⚠️Η σταθερότητα της αξίας ενός stablecoin δεν εγγυάται απόλυτη ασφάλεια. Πριν χρησιμοποιήσουμε οποιοδήποτε ψηφιακό προϊόν, είναι σημαντικό να εξετάζουμε ποιος βρίσκεται πίσω από αυτό, πώς λειτουργεί και κατά πόσο υπόκειται σε εποπτεία ή ρυθμιστικό πλαίσιο.
Παράδειγμα
👩💻💭Η Άννα διαβάζει για το ψηφιακό ευρώ και αρχικά πιστεύει ότι πρόκειται για ακόμη ένα κρυπτονόμισμα, όπως το Bitcoin.
Αντί να βασιστεί αποκλειστικά σε πληροφορίες από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ή σε δημοσιεύματα άγνωστης προέλευσης, αναζητά πληροφορίες σε επίσημες και αξιόπιστες πηγές, όπως οι ιστοσελίδες της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ), της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου, της Ευρωπαϊκής Αρχής Κινητών Αξιών και Αγορών (ESMA) και άλλων αρμόδιων δημόσιων φορέων.
Μέσα από την έρευνά της, μαθαίνει ότι υπάρχουν σημαντικές διαφορές μεταξύ των διαφόρων μορφών ψηφιακού χρήματος. Διαπιστώνει ότι το Bitcoin είναι ένα αποκεντρωμένο κρυπτονόμισμα, το οποίο δεν εκδίδεται ούτε υποστηρίζεται από κάποια κεντρική τράπεζα ή δημόσια αρχή και η αξία του μπορεί να παρουσιάζει σημαντικές διακυμάνσεις.
Στη συνέχεια, ενημερώνεται ότι τα stablecoins αποτελούν ιδιωτικά ψηφιακά περιουσιακά στοιχεία που έχουν σχεδιαστεί ώστε να διατηρούν σχετικά σταθερή αξία, συνήθως επειδή συνδέονται με ένα νόμισμα, όπως το ευρώ ή το δολάριο. Παρότι είναι συνήθως λιγότερο ευμετάβλητα από πολλά άλλα κρυπτονομίσματα, εξακολουθούν να ενέχουν κινδύνους και η αξιοπιστία τους εξαρτάται από τον τρόπο λειτουργίας τους, τα αποθεματικά που τα υποστηρίζουν και τον φορέα που τα εκδίδει.
Τέλος, μαθαίνει ότι το ψηφιακό ευρώ, εφόσον υλοποιηθεί, θα αποτελεί ψηφιακή μορφή του ευρώ που θα εκδίδεται από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και θα λειτουργεί συμπληρωματικά προς τα μετρητά, προσφέροντας στους πολίτες έναν επιπλέον τρόπο πληρωμής σε ψηφιακή μορφή.
Μετά την έρευνά της, η Άννα κατανοεί ότι δεν είναι όλα τα ψηφιακά περιουσιακά στοιχεία ίδια. Συνειδητοποιεί επίσης ότι η αξιολόγηση της πηγής των πληροφοριών είναι εξίσου σημαντική με την κατανόηση του ίδιου του προϊόντος. Η κατανόηση του ποιος εκδίδει ένα ψηφιακό μέσο, πώς διατηρεί την αξία του και ποιο κανονιστικό πλαίσιο το διέπει μπορεί να τη βοηθήσει να λαμβάνει πιο ενημερωμένες αποφάσεις και να αξιολογεί πιο κριτικά τις πληροφορίες που συναντά στο διαδίκτυο.
💡 Τι μαθαίνουμε από το παράδειγμα;
Πριν εμπιστευτούμε πληροφορίες για κρυπτονομίσματα, stablecoins ή άλλα ψηφιακά περιουσιακά στοιχεία, είναι σημαντικό να αναζητούμε ενημέρωση από επίσημες πηγές και αρμόδιους φορείς και όχι μόνο από αναρτήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ή από πρόσωπα που προωθούν επενδυτικές ευκαιρίες.
✓ Το ψηφιακό ευρώ αποτελεί πιθανή ψηφιακή μορφή του ευρώ που εξετάζεται από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.
✓ Στόχος του είναι να συμπληρώνει τα μετρητά και να διευκολύνει τις ασφαλείς ψηφιακές πληρωμές.
✓ Τα stablecoins είναι ιδιωτικά ψηφιακά περιουσιακά στοιχεία που επιδιώκουν να διατηρούν σταθερή αξία.
✓ Το ψηφιακό ευρώ και τα stablecoins διαφέρουν σημαντικά από τα παραδοσιακά κρυπτονομίσματα.
👉 Τι ακολουθεί...
Στο επόμενο άρθρο θα δούμε πώς η τεχνητή νοημοσύνη αλλάζει τις χρηματοοικονομικές υπηρεσίες και ποιες νέες δυνατότητες δημιουργεί για όλους μας.
🔗Χρήσιμοι σύνδεσμοι:
